(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uşak Asliye 1. Hukuk mahkemesince davanın reddine dair verilen 13.10.1983 gün ve 1981/349 E., 1983/427 K. sayılı Kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 26.1.1984 gün ve 1983 gün ve 1983/5882 E., 1984/289 K. sayılı ilamı:
(...Davacılar, meydana gelen yangın nedeniyle uğradıkları zarar karşılığı olarak sigortadan 1.500.000 lira alıp, Sigorta Şirketini ibra etmişlerse de, zararlarının daha fazla olduğunu öne sürerek yangına sebebiyet veren komşu işyeri sahibi davalıdan, bakiye zarar için 1.470.000 lira tazminat isteminde bulunmuşlardır.
Yangın sonucu zarara uğrayan davacılara ait işyeri dava dışı Ray Sigorta Şirketine 9.375.000 liraya yangına karşı sigorta edilmiş olduğundan, adı geçen Sigorta Şirketi TTK.nun 1301. maddesi uyarınca ancak ödediği miktar oranında davacıların yerine geçerek ve yasal halefiyet hakkına dayanarak bir istemde bulunabilir. Daha fazlasını talep edemez. Bu itibarla davacıların sigortadan aldıkları 1.500.000 lira işin Sigorta Şirketine ibraname vermiş olmaları, bakiye zararlarını doğrudan doğruya zarara sebebiyet veren kemseden istemelerine engel teşkil edemez. TTK.nun 1301/2. maddesinde (sigortacı zararı kısmen tazmin etmiş ise, sigorta ettiren kimse kalan kısmından dolayı 3. şahıslara karşı haiz olduğu müracaat hakkını muhafaza eder)hükmü yer almış bulunmaktadır. İnceleme konusu olan bu davada, davacılar, sigortadan aldıkları tazminatın dışında kalan bakiye zararlarını istemiş olduklarından Sigorta Şirketinin açacağı rücu davası nedeniyle mükerrer bir ödemeyle karşı karşıya kalmayacaktır.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş davacıların yangın sonucunda uğradıkları zararın tamamının ne olduğunu saptamak ve sigortadan aldıkları miktarı tenzil ederek bakiye bir zararları varsa bu miktarın davalıdan tahsiline karar vermekten ibaret bulunmaktadır.
Mahkemece, davacıların sigortadan aldıkları tazminat dışında kalan bakiye zararlarının tazmini istemiş oldukları düşünülmeden, TTK.nun 1301/2. maddesi hükmüne aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 2.4.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy