(743 S. K. m. 641) (6831 S. K. m. 1)
Taraflar arasındaki tapulama tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin Kadastro Mahkemesince davanın reddine dair verilen 27.7.1987 gün ve 1982/693 E., 1987/264 K. sayılı kararın incelenmesi davacı Orman Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 5.4.1993 gün ve 1992/8065 E., 1993/2711 K. sayılı ilâmı;
(... Mahkemece taşınmazın tapulu olması nedeniyle gerçek kişi lehine hüküm kurulmuş ise de tapunun 1953 tarihli olması yanında uzman bilirkişi tarafından verilen raporda açıklanan bulgulara göre, kesin olarak orman sayılan yerlerden bulunduğu saptanmıştır.
Bugün eylemli olarak orman sayılan taşınmaz için 1953 yılında hangi nedenle olursa olsun oluşturulmuş tapunun hukuki değer taşınmayacağı tartışmasızdır. Esasen 4785 sayılı Yasa ile tüm orman devletleştirilip, dava ve keşif tarihinde dahi aynı niteliği koruyan taşınmaz için 6831 sayılı Yasa'nın 1/F maddesinin uygulama yeri olamaz. Öncesi ve halen orman sayılan taşınmazın özel mülk olarak kabulüne yer yoktur. Bu sebeplerle, davanın kabulü gerekirken, reddi yolunda hüküm kurulmuş olması usul ve Yasa'ya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Davacı Orman Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy