(1086 S. K. m. 427)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması (alacak) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.12.1984 gün ve 1983/223 E. 1984/268 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 14.10.1985 gün ve 1985/5531-5972 sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkeme 21.11.1985 günlü, 1985/207-268 sayı il önceki kararında direnmiş ve bu direnme kararı Hukuk Genel Kurulunun 8.7.1987 tarihli, 1987/13-94 E. 1987/612 K. sayılı kararıyla mahkemesine, direnme kararının kesinliği yönünden geri çevrilmiştir. Mahkemenin, temyizin kesinliği nedeniyle dilekçenin reddine ilişkin kararı, Hukuk Genel Kurulunca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 3156 sayılı Yasa ile değişik 427/2. maddesi hükmünce Miktar veya değeri yüz bin lirayı geçmeyen taşınmaz mal ve alacak davalarına ilişkin kararlar kesindir. Usulün değere göre görevin tayinini öngördüğü durumlarda da sadece müddeabihin değeri gözetilmektedir. Bir Yasa'nın muhtelif hükümlerinin yorumunda aslolan bu hükümlerin birbirlerine uyumlu düşecek biçimde açıklanmalarıdır. Somut olayda durum bu esaslar doğrultusunda değerlendirildiğinde müddeabihin değeri temyiz sınırının altında kaldığından temyiz isteminin reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin mahkeme kararı onanmalıdır.
Sonuç: Davalı vekili Av. K. Baş'ın temyiz talebinin yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz isteğinin kesinlik yönünden reddine ilişkin mahkeme kararının BOZULMASINA, 13.01.1988 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy