(1475 S. K. m. 14) (2822 S. K. m. 6, 7)
İşçilerin kıdem tazminatlarının geç ödenmesi halinde, toplu iş sözleşmelerinde öngörülen gecikme zammı adı verilen para ile yasal temerrüt faizinin birlikte istenebilip istenemeyeceği ve gecikme zammına yasal temerrüt faizinin uygulanıp uygulanamayacağı hakkında Dokuzuncu ve Onikinci Hukuk Daireleri Kararları arasında aykırılık bulunduğu ileri sürülerek, içtihadı birleştirme yolu ile aykırılığın giderilmesi 15.11.1985 ve 14.3.1986 günlü dilekçelerle istenilmesi üzerine, Birinci Başkanlık Kurulu'nca kararlar arasında aykırılık bulunduğu belirlenerek içtihadı birleştirme yolu ile aykırılığın giderilmesine 5.6.1986 gününde, 55 sayı ile karar verildiğinden 13.2.1987 gününde toplanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nda Raportör Üye dinlendikten sonra konu görüşülüp tartışıldı:
Dokuzuncu Hukuk Dairesi'nin 16.10.1985 gün, 6951-9466 sayılı; 4.11.1985 gün, 811-10025 sayılı; 9.4.1986 gün, 2571-3868 sayılı kararlarında, toplu iş sözleşmelerinde öngörülen gecikme zammının hukuki tavsifi yapılarak bunun faiz niteliğini haiz bulunduğu belirlenerek ayrıca faiz yürütülemeyeceğine karar verilmiştir.
Onikinci Hukuk Dairesi'nin 22.11.1973 gün ve 10946-10325 sayılı kararı, iki kamu kurumu arasındaki bir dava ile ilgili olup kıdem tazminatına taalluk eden içtihadı birleştirme konusu ile ilgili bulunmamaktadır. Aynı Dairenin 8.5.1985 gün ve 14491-4385 sayılı kararı ise, Zonguldak İş Mahkemesi'nin kesinleşen kararından sonra sadece takip hukuku açısından verilen ve maddi anlamda kesin hüküm oluşturmayan bir duruma ilişkin bulunmaktadır.
O halde, kararlar arasında herhangi bir aykırılığın varlığından söz edilemeyeceğinden içtihadı birleştirme yoluna başvurulmasına gerek bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle içtihadı birleştirmeye gerek olmadığına, 13.02.1987 gününde ilk görüşmede üçte ikiyi aşan çoğunlukla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy