(1086 S. K. m. 381, 382, 388) (HGK. 31.1.1990 T. 1989/645 E. 1990/30 K.)
Dava: Taraflar arasındak "kayıt düzeltilmesi" davasından dolayı yapılan yargılma sonunda Erzincan asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 27.5.1986 gün ve 1984/63 E. - 1986/221 K. sayıl kararın incelenmesi davacı ile davalılardan PTT vekil tarafından istenilmesi üzerine, yargıtay 13. hukuk dairesinin 21.12.1987 gün ve 1987 - 5882, 6409 sayıl ilamı : (... Mahkemece tefhim edilen kısa kararda davanın kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda davanın reddine karar verilmesi HUMK.nun 381 ve 382. maddelerine aykırıdır. Hüküm fıkrası niteliği taşıyan kısa karar tefhim edilmekle hüküm hukuksal yönden varlık kazanmış olmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. o halde mahkemece kısa karara uygun gerekçeli karar yazılmak üzere hüküm bozulmalıdır. ..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk genel kurulunca incelenerek direnme kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü :
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlar bozma kararında açıklanan gerektirici nedenler ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun 31.1.1990 gün 645 - 30; 26.9.1990 gün 296-435 sayılı karalarında da vurgulandığı üzere hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği kısa karar esas olup sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. o halde Hukuk genel kuruluncada benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı ve davalılardan PTT vekillerinin temyiz itirazların kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararından gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 13.02.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy