(743 S. K. m. 584) (1086 S. K. m. 568)
Dava : Taraflar arasındaki "iştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete çevrilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 30.12.1991 gün ve 1991/773 E. 1991/1018 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 9.11.1992 gün ve 1992/10672-10984 sayılı ilamı; (... Şüphesiz davacı sıfatı dava konusu hakka sahip olduğunu iddia eden kişiye ait olup davacı takip yetkisi de ona aittir. Ancak mahkemeler veya icra daireleri başka bir dava veya takip sebebiyle ortaya çıkan ön meselelerin çözümü için o dava veya takibin taraflarından birine, diğeri yararına dava açıp takip etmek için yetki verebilirler. Bu yetkinin kanuna uygun olup olmadığı ancak o davada tartışılabilir. Aksi düşünce aynı derecede mahkeme kararının bir diğeri tarafından denetlemesi anlamına gelir. Hiç bir mahkeme kendisine kanunla verilen yetkinin dışında bir yetki kullanamaz. Kanunlarımız bir Asliye Mahkemesinde verilen dava açma ve takip yetkisinin bir Asliye Mahkemesi tarafından denetlenmesi imkanı vermemektedir.
Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulun'ca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı (BOZULMASINA), oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy