(3402 S. K. m. 14) (743 S. K. m. 639) (YİBK. 23.12.1994 T. 1992/2 E. 1994/5 K.)
Taraflar arasındaki tespite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ilişkin verilen hükmün davacılar Ali ve Ahmet tarafından süresi içinde temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Altınekin Kadastro Mahkemesince Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.5.1994 gün ve 1994/7-147-306 sayılı kararı uyarınca davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar Ali ve Ahmet tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, davalının belgesiz zilyetliğe dayalı olarak aynı çalışma alanı içerisinde daha önce 100 dönüm taşınmaz edindiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir.
Taşınmazın, Asliye Hukuk Mahkemesinin 8.4.1969 gün, 1967/251-1969/224 sayılı kesinleşen tescil ilamının redde konu edilen 41.000 metrekarelik yer olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı gibi bu yön mahkemenin de kabulündedir. Bilgisine başvurulan bilirkişi ve tanıklar, gerek tescil davasının açıldığı tarihten önce ve gerekse tescil kararının kesinleştiği tarihten tespit tarihine kadar geçen yirmi yılı aşkın süre içerisinde taşınmaz üzerinde miras bırakanlarının ve davacıların aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla zilyet olduklarını haber vermişlerdir. Uyuşmazlık, yukarıda tarih ve sayısı bildirilen kararla davacıların miras bırakanı adına belgesiz zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmazın yüz dönümlük bölümünün 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen yüz dönüm sınırlanmasında gözönünde bulundurulmasının gerekip gerekmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun konuyla ilgili 23.12.1994 gün, 1992/2-1994/5 sayılı kararlarında 1617 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği, 26.7.1972 tarihinden sonra ve o tarih itibariyle yürürlükte bulunan yasalara göre belgesiz zilyetlik yolu ile kazanılmış taşınmazların, 3402 sayılı Kadastro Yasasının yürürlüğünden sonra açılan davalarda, anılan Yasanın 14. maddesinde öngörülen sınırlamalar bakımından nazara alınması gerektiği hükme bağlanmıştır. Somut olayda dava, 3402 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden sonra açıldığı gibi, tescil ilamı da 1617 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce kesinleşmiş ve tapu kütüğüne işlenmiştir. Bu durumda, kesinleşen tescil ilamına konu olan ve tapuya tescil edilen yüz dönümlük yerin iş bu davada belgesiz zilyetlik kısıtlamasında nazara alınamaz. Hal böyle olunca davanın kabulü ile taşınmazın payları oranında davacılar adına tesciline karar vermek gerekirken reddi yoluna gidilmiş olması doğru değildir.
Davacılar Ali ve Ahmetin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine, 15.2.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy