(818 S. K. m. 260)
Taraflar arasındaki tahliye- alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 9.12.1992 gün ve 1992/985 E.1992/1731 K.sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine;
Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 21.9.1993 gün ve 8363-8844 ve 16.12.1993 gün ve 12897-13296 sayılı ilâmlarıyla:
(... 1.10.1990 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı, krokide (B) harfi ile gösterilen 1570 sokağa cepheli dükkanın aylık 1.000.000 lira kira ile kiraladığı bilahare bu dükkana bitişik 1573 Nolu sokağa cepheli 11 Nolu dükkan 1.7.1991 başlangıç tarihli 1 yıl süreli aylık 2.300.000 Ara kira parası ile kiralandığı her iki dükkan arasında bulunan ara duvarın kaldırılarak her iki dükkanın tek hacim haline getirildiği ve davalı tarafından o şekilde kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bütün sorun son yapılan kira sözleşmesinin ilk yapılan kira sözleşmesini ortadan kaldırılıp kaldırmadığı hususundadır. Davacı ilk kira sözleşmesi gereğince sözleşmeye konu yere ait kiranın ödenmeyen 1991 Ekim, Kasım, Aralık ve 1992 Ocak ayları için icra takibinde bulunmuş ve ihtarlı ödeme emrini 13.1.1992 tarihinde davalıya tebliğ ettirmiştir. Davalı son yapılan sözleşme ile ilk sözleşmenin ortadan kaldırıldığını kira borcu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur,
1.7.1991 tarihinde yapılan sözleşmede ilk yapılan ve 1.10.1990 başlangıç tarihli kira sözleşmesini ortadan kaldıran bir hüküm bulunmamaktadır. Taşınmaz ayrı ayrı iki dükkan olduğuna göre iki ayrı sözleşme yapılması da doğaldır ve krokide (A) harfi ile gösterilen bu yer kiracı Necati P.'ın tahliyesinden sonra davalıya kiralanmıştır. Davalı ilk kira sözleşmesinin ortadan kaldırıldığına dair herhangi bir delil ibraz etmemiştir. Davalının faaliyet gösterdiği yer ile bitişiğinde bulunan çiçekçi dükkanı ile de ilgisi bulunmamaktadır. Mahkemece yapılacak iş 1.7.1991 tarihinden talep tarihine kadar geçen aylar için ilk yapılan sözleşme kapsamına giren yer yönünden kira paralarının ödenip ödenmediğinin ödenmişse ne şekilde ödendiğinin tahkiki ile ilk kira sözleşmesinin ortadan kaldırılıp kaldırılmadığının saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Bu bozma kararının tashihen tetkiki davalı tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesi ve alacağın tahsilleri istemlerini kapsayan itirazın iptali adlı davanın reddine ilişkin mahkeme kararı davacı tarafça olduğu kadar davalı vekili tarafından da süresinde temyiz olunmuştur. Her iki tarafın temyiz istemlerine rağmen incelemede temyiz talebinin sadece davacı taraftan geldiği kabul edilip temyizin o taraf yönünden incelenip hükmün o temyize hasren bozulduğu bu defaki incelemeden anlaşıldığından davalı vekilinin 4.1.1993 tarihli temyizi yönünden dosya incelendi:
Davacı tarafın, temyiz istemi nedeniyle mahkeme kararı 21.9.1993 gün 8363/8844 sayılı kararla bozulmuştur. Bu bozma esasa ilişkin olmasına rağmen yine bozulan o karara ve kabulü göre de davalı temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekir.
Mahkemece tüm davanın reddine karar verilmiştir. Bu karar yukarıda belirtildiği şekilde bozulmuş olsa da, mahkemenin kabul şekli itibariyle, davalının savunmasında geçtiği şekilde davalı yararına tazminata hükmedilip hükmedilmeyeceği, davanın reddi halinde davalı masrafları ile o taraf yararına vekâlet ücreti takdir edilmesi hususunda olumlu olumsuz karar verilmemesi hatalı görüldüğünden hükmün davalı yararına bu nedenle de bozulması gereklidir.
1 - Yukarıda belirtilen sebeple 09.12.1992 günlü kararının, 21.09.1993 tarihli dairemiz bozmamıza ilaveten, mahkemenin kabul şekli itibariyle davalı yararına BOZULMASINA,
2 - Bu bozma kararı sebebiyle de davacının karar düzeltme süresinin beklenmesine, dosyanın ondan sonra dairemize gönderilmesi gerektiğine...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy