(765 S. K. m. 493) (1412 S. K. m. 317)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık O.K.nin yapılan yargılaması sonunda; TCK'nin 491. ve 522. maddeleri gereğince 2 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair Perşembe Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 23.9.1996 tarih ve 1994/112 E., 1996/125 K. sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinden sonra C. Savcısı tarafından süresi içinde istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen tebliğnamesi ile 11.6.1997 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 23.9.1996 tarihinde gıyabında verilen hüküm sanığa 30.9.1996 tarihinde usulen tebliğ olunmasına rağmen, yasal süresinden sonra 14.10.1996 tarihinde sanığın, 31.10.1996 tarihinde de sonradan tayin ettiği vekilinin temyiz istemlerinin CMUK'nin 317. maddesi uyarınca reddine;
C. Savcısı'nın temyiz itirazlarına gelince;
Sanığın, müştekinin tarlasının kenarına yaptırdığı çeşmeye herkesin yararlanması için taktırdığı muslukları grebi ile bağlantı yerlerinden kırarak suçu işlediği iddia olunmasına göre, sübutu halinde, eylemin TCK'nin 493/1 maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı ve delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekildi hüküm kurulması;
Kanuna aykırı ve yerel C. Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair cihetleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 04.07.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy