(743 S. K. m. 653, 671)
Dava: Taraflar arasındaki "geçit hakkı tesisi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Nazilli Asliye 1. Hukuk mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.4.1996 gün ve 1995/308 E.1996/245 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilleri tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 27.9.1996 gün ve 1996/4941-5764 sayılı ilamı:
(... Keşifte, 8.1.1996 tarihli dilekçe ile davalı vekilleri taşınmazın altından boru geçirilmesini kabul ettiklerini bildirmişler, Mahkeme; bu kabule rağmen masraflı olacağı gerekçesi ile bu seçeneği kabul etmeyerek arz üzerinden mecra tesisine karar vermiştir.
Davanın bu kabul çerçevesinde sonuçlandırılmasına karar vermek gerekirken yasal olmayan gerekçe ile yazılı olduğu şekilde; hüküm kurulması doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre; Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 25.06.1997 tarihinde obirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy