(1086 S. K. m. 287) (818 S. K. m. 364, 365)
Dava: Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 1. Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 15.2.1996 gün ve 1995/317 E., 1996/56 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 10.6.1996 gün ve 1996/3102-3248 sayılı ilamı:
(..... Yüklenicinin fiyat farkı alacağından dolayı açtığı dava, taraflar arasındaki ilişkiye kararnamenin uygulanamayacağı, esasen B.İ.G.Ş.'nin, sözleşmenin eki olduğu ve süresinde hakedişlere itiraz edilmediği gerekçesiyle reddedilmiştir. Oysa, sözleşmenin 9 ve 10. maddelerinde, yüklenici tarafından yapılan işlere fiyat farkı kararnamelerinin uygulanması açıkça kabul edilmiştir. Her iki sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte olan kararname ise, 13181 sayılı Kararnamenin yerine kabul edilen ve 1.7.1994 ile 31.12.1994 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan işlere hasren çıkarılmıştır. Yani, 13181 sayılı Kararnamenin uygulandığı işlerde otomatikman 6019 sayılı kararnamenin de uygulanması gerekmektedir. Bu nedenle, mahkemenin, kararnamenin uygulanamayacağına ilişkin gerekçesinde isabet yoktur. Öte yandan, B.İ.G.Ş.'nin ek olarak kabul edildiğine dair sözleşmede açıkça bir hüküm yoktur. Bir hususun delil sözleşmesi olarak (HUMK. 287 md.) kabul edilebilmesi, taraflarca tereddüde yer vermeyecek biçimde sözleşmede yazılmasına bağlıdır. Bu yüzden davacının hakedişlere itiraz etmemesi, alacak hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi, 1 nolu hakedişin düzenlendiği tarihte 6019 sayılı Kararname de yürürlükte bulunmadığından, bu hakedişe itiraz edilmemiş olması sonuca etkili görülemez. Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; davacının mezkur kararnameden dolayı bir alacağının mevcut olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy