(743 S. K. m. 129, 134)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 14.15.1996 gün ve 1995/329 E., 1996/14 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 18.11.1996 gün ve 1996/11162-11939 sayılı ilamı:
(...1- Temyiz defterine kayıt edilmeyen ve harçlandırılmayan davacıya ait temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
2- Davalının temyizine gelince;
Davacıların eniştesi B. ile olan ilişkisine dair somut bir delil ve emare ortaya konulmamış, bu konudaki söylentileri davacı yaymıştır. Kaldı ki, bu konuda yaygın bir dedikodu da bulunmamaktadır. Cam kırma olayının davalı tarafından gerçekleştirildiği de kanıtlanmamıştır. Davacının ortada bir neden yokken kendi kendine şüphe içinde görmesinde davalının bir katkısı veya davranışı ortaya konulmamıştır. Bu yönlerin dikkate alınmaması sonucu boşanmaya karar verilmesi doğru bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme ararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA ikinci görüşmede 05.11.1997 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy