(1475 S. K. m. 14) (4046 S. K. m. 15)
Taraflar arasında ihbar tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manisa İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28/8/1996 gün ve 1995/645 E., 1996/171 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 6/2/1997 gün ve 1996/19384 E., 1997/1979 sayılı ilamı;
(
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin çalıştığı işyerinin özelleştirme kapsamında bulunduğu tartışma konusu değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık fark kıdem tazminatına hak kazanan işçiye geçmiş günler faizinin mevduata uygulanan faiz olarak mı yoksa reeskont faizi olarak mı hesaplanması gerektiği konusuna ilişkindir.
24.11.1994 günlü 4046 sayılı Kanun'un geçici 15. Maddesinde Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte özelleştirme kapsamında bulunan kuruluşlar ile bundan sonra özelleştirme kapsamına alınacak kuruluşların taşınır ve taşınmaz her türlü mal, hak ve alacakları, bu kuruluşlar özelleştirme kapsamında kaldığı sürece haczedilemez. Konulmuş olan hacizler, haklar ve takipler düşer. Bu kuruluşların doğmuş ve doğacak borçlarından dolayı uygulanacak faiz oranı T.C. Merkez Bankasınca belirlenen (vade tarihindeki) reeskont faiz oranlarını geçmez denilmektedir. Bu açık kurala göre fesih tarihindeki reeskont faizi oranı geçmemek üzere geçmiş günler faizinin yürütülmesine karar vermek gerekir. Gerçekten anılan madde de doğmuş ve doğacak borçlardan dolayı reeskont faiz oranının esas alındığı görülmektedir. Böyle olunca bu özel yasa hükmü olayda uygulanmalıdır. Yazılı şekilde mevduata uygulanan en yüksek faizin hüküm altına alınmış olması isabetsizdir
) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Usul ve Yasa'ya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy