(3402 S. K. m. 4, 7, 20) (4721 S. K. m. 713)
Taraflar arasındaki "tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana Asliye 7. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 3/6/1998 gün ve 1995/862 E. 1998/382 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/11/1998 gün ve 1998/10828-11297 sayılı ilamı ile; (... 1- İncelenen dosya kapsamı, toplanan delillere göre Orman Yönetiminin tüm, Hazinenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Kroki kararın ekidir. Karara dayanak alınan krokinin açık, anlaşılır ve infaza elverişli olması gerekir. Karara dayanak alınan teknik bilirkişi krokisi ölçeği belirsiz münhanili harita üzerinde işaretlenmiş tapulama paftası ile irtibatlı olmayan hatları yeter açıklıkta bulunmayan bir krokidir. Bu hali ile kroki infaza elverişli olmayıp hükme dayanak yapılamaz.
Bu nedenle, mahkemece yeniden seçilecek bir teknik bilirkişi aracılığı ile yapılacak keşifte çekişmeli yerin tapulama parselleri ile irtibatlı, ölçekli ve infaza elverişli krokisi düzenlettirilmeli; oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan husus gözetilmeksizin infaza elverişli olmayan imzasız krokiye dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDENLER: 1- Davalı Hazine vekili
2- Davalı Orman İdaresi vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
1- Yerel mahkemece, davanın kabulüne dair kurulan hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, Özel Dairece davalılardan orman idaresinin tüm temyiz itirazları reddedilerek, diğer davalı Hazine yararına bozulmuştur. Hal böyle olunca mahkeme kararı davalı Orman Yönetimi yönünden kesinleşmiştir.
Bu durumda, hakkında hüküm kesinleşmiş bulunan davalı Orman Yönetimi vekilinin direnme kararını temyize hakkı yoktur.
O halde, davalı Orman Yönetiminin temyiz istemi bu nedenle reddedilmelidir.
2- Diğer davalı Hazine vekilinin temyizine gelince;
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Yukarıda açıklandığı üzere;
1- Hakkındaki hüküm kesinleşmiş bulunan davalı Orman yönetiminin direnme kararını temyize hakkı bulunmadığından temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde peşin harcının iadesine,
2- Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy