(818 S. K. m. 250)
Taraflar arasındaki fena kullanma nedeniyle tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fatih 3. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 5.6.1996 gün ve 1995/946 E.1996/456 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 23.9.1996 gün ve 1996/7219-7592 sayılı ilamı:
( ... Dava, fena kullanma nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye kararı verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, 1.1.1995 başlangıç tarihli sözleşme ile kendisine ait dükkanda kiracı olan davalının dükkanın projesinde bulunmayan demir konstrüksiyonlu ilaveler yaptığını, bu yüzden kendisine para cezası tahakkuk ettirildiğini, iddia ederek açıktan kötü kullanma şeklindeki bu davranış sebebiyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki yazılı sözleşmenin özel 4. maddesinde kiralananda yapılacak ticari faaliyet için dükkanda her türlü dekorasyon ve ilaveler yapılabileceğinin kararlaştırıldığını, buna aykırı bir kullanım olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
1.1.1995 tarihli yazılı sözleşme ile iki adet dükkanın davalıya kiralandığı özel şartların 4. maddesinde, savunmada geçtiği biçimde ilaveler yapılmasına izin verildiği anlaşılmıştır.
Bu durumda iddiada geçen ilaveler ile kullanım tarzının sözleşmeye uygun olduğu, sabittir. bu kullanım akde aykırılık olarak değerlendirilirse bile B.K.256/2. maddesi gereği olarak o ilavelerin kaldırılıp eski halin sağlanması ve kullanımın sözleşmeye uygun hale getirilmesinin bir ihtarname ile istenmesi ve orada davalıya süre verilmesi zorunludur. Davacının bu şekilde bir ihtarda bulunduğu iddia ve ispat edilmemiştir. Davalının yaptığı sundurmanın ve ona göre dükkanı kullanmanın açıktan kötü kullanma halinde nitelendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur... gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yarılama sonunda; mahkeme'ce önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi Usul ve Yasa'ya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy