(818 S. K. m. 44, 98, 101, 366)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/12/1997 gün ve 1996/303 E., 1997/832 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilleri tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 18/6/1998 gün ve 1998/1667-2080 sayılı ilamı ile;
(...1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Yanlar arasındaki sözleşme 30.3.1990 tarihlidir, işin bedeli kararlaştırılırken o günün rayicinin esas alındığı açıktır. İşin rayicine göre münasip süre içinde iş tamamlanmadığından davacı 27.3.1992 tarihinde gönderdiği ihtarla davalıyı direngen duruma düşürmüştür. Bundan sonra makul süre içinde davacının işi başkalarına tamamlatması gerekirken iş 14.5.1996 dava tarihinde başkalarına yaptırılmışçasına istemde bulunulması ve bunun kabulü doğru değildir. Geçen sürede fiyatların yükselmesi suretiyle zararın artışına davacının sebebiyet verdiği dikkate alınarak BK. nun 98. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 44. maddesi hükmünün olayda uygulanması gerekeceğinden 27/3/1992 tarihinden sonra işin yapılacağı makul süredeki rayiç bedeller mesleki kuruluşlardan sorularak yada bilirkişi marifetiyle saptanarak alınacak cevaba göre sonuca gidilmesi yerine dava tarihi itibariyle hesap yapılması usul ve yasaya aykırı olmuştur...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve direnme kararına gerekçe yapılan Hukuk Genel Kurulunun 9/10/1991 tarih 1991/16-340 E., 1991/467 K. sayılı kararının bu davadaki somut olayla ilgisinin bulunmamasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma Kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır, bu nedenle direnme Kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 30.06.1999 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy