(1475 S. K. m. 13)
Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bornova İş Mahkemesince davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 8.4.1999 gün ve 1996/566 E. 1999/152 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 29.6.1999 gün ve 1999/5032 E. 1999/5231 K. sayılı ilamı ile; (... 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçinin iş akdinin 1475 sayılı yasanın 13. maddesine dayanılarak 6.9.1996 tarihinde feshedildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan, iş aktinin fesih tarihinde, 1994-1996 dönemi için imzalanan toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu açıktır. Hal böyle olunca, tazminata E. işçi ücretinin 1994-1996 döneminde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinde belirlenen haklar göz önünde tutulmak suretiyle saptanması gerektiği açık-seçiktir. Oysa tazminata E. ücret 1996-1998 tarihinde yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesindeki haklar nazara alınmak suretiyle hesaplandığı hesap raporu içeriğinden anlaşılmaktadır.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmesi ve hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Davacı iş kazası sonucu oluşan zararı nedeniyle maddi-manevi tazminat isteminde bulunmuş, davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemenin kısmen kabule ilişkin kararı Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenle bozulmuştur.
Mahkeme, maddi tazminat hesabında hükme en yakın tarihte yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi E. alınarak ücretin ve kazancın tespitinin Yargıtay kararlarına uygun bulunduğunu ileri sürerek direnmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (5.830.000) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.11.1999 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy