(3402 S. K. m. 14) (492 S. K. m. 13)
Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Boğazlıyan Kadastro Mahkemesince davanın kısmen kabul-kısmen reddine dair verilen 9.12.1998 gün ve 1996/85 E. 1998/202 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 29.4.1999 gün ve 1999/1805 E. 1999/2243 K. sayılı ilamiyle;
(...Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere göre diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak. kadastro tespiti 26.7.1972 tarihinden sonra yapılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14. maddesi hükmünce bir kimsenin bir çalışma alanı içinde belgesiz zilyetlikle sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüm yüzölçümündeki taşınmaz iktisap edebilir. Mahkemece bu yön gözönünde tutularak belgesiz olarak önceki zilyetler; davacının babası Mehmet ile Halası Ayşe ve amcası Derviş adına tespit ve tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, mahkemenin bu yönü gözönünde tutmamış olması isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı Hazine vekili
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil istemine ilişkindir.
Mahkemenin davanın kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin kararı yukarıda belirtildiği şekilde Özel Dairece bozulmuştur.
Mahkeme, bozma ilamında belirtilen incelemenin yapıldığını ve gerekli cevapların alındığını ileri sürerek önceki kararında direnmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, Harçlar Kanunun değişik 13. maddesinin "j" bendi gereğince harç alınmamasına, 09.02.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy