(818 S. K. m. 104) (3095 S. K. m. 4) (YHGK. 31.03.2004 T. 2004/12-162 E. 2004/183 K.) (12. HD. 20.11.1997 T. 1997/12630 E. 1997/12995 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.03.2007 gün ve 2004/281-2007/97 sayılı kararı bozan Daire'nin 03.11.2008 gün ve 2007/9078-2008/12107 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalının külli halefi olduğu Egebank A.Ş arasında 24.06.1999 tarihli imzalanan sponsorluk sözleşmesi uyarınca kredi kartlarının takas işlemlerinin teminatı olarak toplam 1.250.000 USD tutarlı iki adet teminat mektubu verdiğini, müvekkilinin faaliyetlerinin durdurulması sonrasında hiçbir risk yokken ve hiçbir ihtar yapılmadan anılan teminatların nakde çevrilerek davalının hesaplarına geçirildiğini, haksız şekilde tazmin edilen teminat mektuplarının bedellerinin iadesi için açılan davanın kısmen kabul edildiğini ve dava tarihine kadar iade edilen kredi kartları nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, ancak dava sırasında da toplam 19.268 adet kredi kartının iade edildiğini, her kredi kartının teminatının 20.36 USD olduğunu ileri sürerek, anılan miktar kredi kartının karşılığı teminat olan 392.297 USD'nin kredi kartlarının teslim ve iade tarihlerinden itibaren adetlerine tekabül eden en yüksek temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece konusu kalmayan asıl alacak bakımından karar verilmesine yer olmadığına, 37.106 USD işlemiş faizi alacağının 10.04.2004 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemiz'in 03.11.2008 tarihli kararında yazılı gerekçeyle bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve mahkemece Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 20.11.1997 tarih ve 12630/12995 sayılı kararı gereğince 37.106 USD temerrüt faiz alacağına 10.04.2004 tarihinden itibaren tekrar temerrüt faizi yürütülmesine karar verilmiş ise de, Yargıtay HGK'nun 31.03.2004 gün ve 2004/12-162,183 sayılı kararı sonrası Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin sonraki kararlarında da Dairemiz'in emsal nitelikteki kararlarında olduğu gibi BK'nun 104/son maddesi gereğince temerrüt faizine faiz işletilmesinin mümkün olmadığının kabul edilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin HUMK.'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.'nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 32,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 170,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy