(743 S. K. m. 4, 145)
Dava: Taraflar arasındaki "nafaka" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 2.3.1999 gün ve 1998/349 E. 1999/53 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine; Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 8.6.1998 gün ve 1999/6009-6439 sayılı ilamı ile; (...1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle takdirine bir yanlışlık görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yersizdir.
2 - Davacının temyizine gelince;
Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre "takdir edilen nafaka" azdır. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda: mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 08.03.2000 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy