(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Dalaman Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 16.3.1999 gün ve 1998/80 E. 1999/62 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 18.11.1999 gün ve 1999/7913-10085 sayılı ilamıyla;
(...Dava, davalı idarenin menhol çukurunun kapağının açık olmasından dolayı davacının aracının hasarlanmasından kaynaklanan maddi tazminat davasıdır. Yerel mahkemece ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki kanıtlara göre kaza tesbit tutanağında menhol çukurundan bahsedilmeyişi, bu nedenle menhol çukuru ile kaza arasında illiyet bağından söz edilmemesi, keşifte dinlenen tanıkların menhol kapağını farklı farklı yerlerde göstermeleri gerekçe yapılmışsa da, tanık beyanları, araç fotoğrafları ve 17.1.1998 günlü ceza dosyasında yer alan Dalaman İlçe Emniyet Müdürlüğü Merkez Karakol Amirliğince düzenlenen üst yazıda menhol çukurundan açık olan kanalizasyon çukuruna düşmemek için... şeklinde bahsedilmesi karşısında, davacının davalıya ait menhol çukuru nedeniyle kaza yapıp zarara uğradığı sabittir. O halde, davanın reddi doğru olmayıp kararın zararın belirlenip hüküm altına alınması için bozulması gerekmiştir....)
gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle dosyada toplanan delil ve belgeler değerlendirilerek tarafların kusur durumları saptanarak hasıl olacak uygun sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekmesine göre,
Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy