(743 S. K. m. 315) (1086 S. K. m. 4, 427/2)
Dava: Taraflar arasındaki "nafaka artırımı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 23.3.1999 gün ve 1998/978 E. 1999/165 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 28.5.1999 gün ve 1999/5779 - 5922 sayılı ilamı;
( ... 1- G.S.D'in velayeti kendisinde olan Güner'in nafaka davası yönünden;
Nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili davası niteliğindedir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 4. maddesi hükmü tümü hesap ve takdir edilebilen muaccel alacağa ilişkin olduğundan, nafaka davalarında nafakanın muayyen bir zaman dilimi içinde belirlenmesi bu davalara kısmi niteliği vermez.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 23/6/1996 gün ve 4146 sayılı yasa ile değişik 427/2. maddesi ile taşınır mal ve alacak davalarında temyiz sınırı 1/1/1998 tarihinden itibaren 20.000.000.- liraya çıkarılmıştır. Belirtilen konularda değer itibariyle 20.000.000.- liranın altında kalan kararlar kesindir.
Hukuk Genel Kurulu 14/5/1997 gün ve 32/422 sayılı kararında da açıklanan gerekçelerle karar düzeltme de bağlanan aylık nafaka miktarının gözetileceğini açıklamıştır. Benimsenen bu ilkeler doğrultusunda gerek temyiz, gerekse karar düzeltmeler de üst sınır aylık nafaka miktarıyla belirlenmelidir.
Somut olayda aylık nafaka da istemin reddedilen bölümü 20.000.000.- TL. lirayı aşmadığından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/2. maddesi gereğince temyiz edilebilme sınırı altında kalan nafaka takdirine ilişkin karar kesindir.
2- S.D.'in temyizine gelince; Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dekanlığının dosyadaki yazısına göre S.D. diğer öğrencilik haklarını kaybetmekle beraber başarısız olduğu derslerden ek sınav hakkı olduğu ve ek sınavlara girdiği, öğrenci katkı payını da ödemeye devam ettiği anlaşılmaktadır. Mezun olmak için sınavlara girmekte olmasına nazaran öğrenci olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin ve Hukuk Genel Kurulu kararları Açık Öğretimde okuyanların Medeni Kanunun 315. maddesi uyarınca diğer şartlarda varsa yardım nafakası isteme hakları vardır. ( HGK. 25/11/1992, 1992/2-548-710 ). O halde S.D.'in davasının reddi doğru değildir. Uygun miktarda nafakaya karar vermek gerekir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy