(556 S. KHK. m. 8) (11. HD. 04.10.1999 T. 1999/5327 E. 1999/7505 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 18.05.2000 tarih ve 2000/139 - 2000/245 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete ait STATE markasının tescili için Enstitüye ve Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna yaptıkları başvuruların reddedildiğini, oysa çok tanınmış olan State Express markasının müvekkili adına uzun yıllardır tescilli olduğunu ve karşıt gösterilen State Line markası ile benzerlik nedeniyle reddedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kurulun ret kararının iptalini ve markalarının tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının tescilini istediği State markası ile bu başvuruya itiraz edene ait State Line markasının birbirine benzer olduğunu, davacının state sözcüğüne tek başına sahip çıkmasının yasaya aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 04.10.1999 tarih 1999/5327-7505 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, tescili istenen markanın itiraz edenin markasında bulunan iki sözcükten biri olduğu, davacının tekeline alınması halinde aynı tür emtiada kullanılan itiraz edenin markası ile orta düzeyde tüketici üzerinde karıştırma ihtimalinin bulunduğu, bu durumda tescil isteminin reddi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, her ne kadar bozma ilamında davacı şirketin Patent Enstitüsüne İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin red kararından sonra müracaat ettiği belirtilmiş ise de yapılan bu maddi hatanın esasa müessir bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 18.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy