(1086 S. K. m. 429)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 30.10.2000 gün ve 1999/842 E. 2000/805 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 08.02.2001 gün ve 2001/67-2090 sayılı ilamı ile; (...Davacının maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü.
Karar: Ön sorun olarak öncelikle incelenmesi kararlaştırılan mahkeme kararının direnme mi yeni hüküm mü olduğuna yönelik görüşmede direnme kararının varlığına oybirliği ile karar verilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince bozulmasına, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 27.02.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy