(6831 S. K. m. 93)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93. maddesinin 08/02/2008 tarihli 5728 sayılı Kanun'un 200. maddesi ile değiştirilmesi karşısında, Yargıtay denetimine imkan sağlayacak şekilde, değişiklikten önceki ve sonraki kanun hükümleriyle ayrı ayrı uygulama yapılarak lehe kanun değerlendirmesi yapılmamışsa da, mahkeme tarafından teknik olarak yapılan lehe yasa değerlendirmesinde, sanığın açma eylemini gerçekleştirdiği taşınmazın 5 dekardan az olması ve bu eylemi motorlu testere ile ağaç kesmek suretiyle gerçekleştirmesi karşısında, sonuç ceza doğru olup değişmeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun 'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Sonuç: Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davasının esastan reddiyle hükmün onanmasına, 16.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy