(5271 S. K. m. 63)
4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun’a aykırılık eyleminden dolayı Standart Belgelendirme Denetim Deney Muayene ve Teknik Kontrol Ltd. Şti. hakkında anılan Kanun’un 9/1 ve 12/1-g maddeleri uyarınca 46.000,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Mesleki Hizmetler Genel Müdürlüğünün 28/12/2017 tarihli ve 2017-OK/MHGM-005- E.175609 sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/07/2018 tarihli ve 2018/842 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2018 tarihli ve 2018/7360 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/12/2018 gün ve 94660652-105-34-14624-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2018 gün ve KYB-2018/99036 sayılı ihbarnamesi ile Daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Başvurunun incelenmesi" başlıklı 28. maddesinde yer alan, “ ..(5) Ceza Muhakemesi Kanununun tanıklığa, bilirkişi incelemesine ve keşfe ilişkin hükümleri, bu başvuru ile ilgili olarak da uygulanır. (6) Dinlemede sırasıyla; hazır bulunan başvuru sahibi ve avukatı, ilgili kamu kurum ve kuruluşunun temsilcisi, varsa tanıklar dinlenir, bilirkişi raporu okunur, diğer deliller ortaya konulur. (7) Mahkeme, ilgilileri dinledikten ve bütün delilleri ortaya koyduktan sonra aleyhinde idari yaptırım kararı verilen ve hazır bulunan tarafa son sözünü sorar. Son söz hakkı, aleyhinde idari yaptırım kararı verilen tarafın kanuni temsilcisi veya avukatı tarafından da kullanılabilir. Mahkeme son kararını hazır bulunan tarafların huzurunda açıklar.” şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun " Bilirkişinin Atanması" başlıklı 63/1. maddesinde yer alan, "Çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına re'sen, Cumhuriyet savcısının, katılanın, vekilinin, şüphelinin veya sanığın, müdafiinin veya kanunî temsilcinin istemi üzerine karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, mahkemece çözümü uzmanlığı, özel ve teknik bilgiyi gerektiren idarî yaptırım konusunda her hangi bir bilirkişi incelemesi yapılmaksızın başvurunun reddine karar verildiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;
Kabahatli hakkında uygulanan 28/12/2017 tarihli ve 2017-OK/MHGM-005- E.175609 sayılı idarî yaptırım kararının sebebini, kabahatlinin mevzuattan kaynaklanan yükümlülüklerine aykırı uygulamalarının oluşturduğu, kabahatli vekilinin 19/01/2018 havale tarihli başvurusunda ileri sürülen gerekçelerin de yine bu çerçevede olduğu, uyuşmazlığın çözümünün, kabahatlinin idari para cezasına konu eyleminin teknik yönden gerçekleşip gerçekleşmediğinin değil tespit edilen eylemlerin mevzuatta belirlenen düzenlemelere aykırı olup olmadığına ve ilgili hukuki düzenlemelerin yorumuna dayalı olduğu, 5271 sayılı CMK’nin 63/1. maddesinde yer alan “… Ancak, genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz. …” şeklindeki düzenleme karşısında, itirazı inceleyen İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/07/2018 tarih ve 2018/842 D.İş. sayılı kararında ve bu karara yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 05/09/2018 tarihli kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 10/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)