(5237 S. K. m. 43)
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Yerel Mahkemece, Dairemizin 28.02.2018 tarihli, 2017/3780 E. 2018/2132 K. sayılı bozma ilamının hem sanıklar müdafii hem de katılan (önceden katılma derecesinde suçtan zarar gören) vekili tarafından yapılan temyiz başvurusu sonucu verildiği göz ardı edilerek, temyize konu hükümde, sanıkların bozma öncesi ilk karardaki 10.000TL adli para cezası yönünden CMUK'nin 326/son maddesi gereği kazanılmış hakları bulunduğu gerekçesiyle takdir edilen cezanın miktarında indirime gidilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK'nin "Zincirleme suç" başlıklı 43. maddesi; "(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır. (2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır. (3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz." hükümlerini içermektedir. Temyize konu edilen gerekçeli kararda; Dairemizin bozma ilamına uyulduğu belirtilmekte, ancak bozma ilamında sanıkların sorumlu müdürü ve bağlı olduğu yetkili konumunda bulundukları süreli yayının aynı günlü nüshasında iki farklı mağdura ait fotoğrafları aynı gün aynı haberde yayımlaması yönündeki eylemin TCK'nin 43/2. maddesi gereği zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiğinden bahsedilmektedir. Ancak yerel mahkemece, sanıkların suça konu eylemi, tek bir haberde iki farklı mağdura karşı işledikleri gözetilmeksizin, takdir edilecek temel cezada TCK'nin 43/2. maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerekirken şartları oluşmadığı halde TCK'nin 43/1. maddesi gereği artırım yapılması, Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, sanıklar hakkında verilen gerekçeli kararın hüküm başlığı altındaki "1-" numaralı maddesinin ikinci paragrafında yer alan "43/1." ibaresinin çıkartılarak yerlerine "43/2." ibaresi konulmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi. (¤¤)