(5941 S. K. m. 5) (5237 S. K. m. 52, 62) (7201 S. K. m. 10, 21, 23) (5271 S. K. m. 309) (Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik m. 30)
Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 77.890,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 2. İcra Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/1197 esas, 2018/179 sayılı kararını müteakip, sanığın istinaf talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 28/05/2018 tarihli ve 2017/1197 esas, 2018/179 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Gaziantep 3. İcra Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/105 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.11.2019 gün ve 2018/9028 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2019 gün ve KYB. 2019/122213 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
1-Gaziantep 2. İcra Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/1197 esas, 2018/179 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
Sanığın talimatla savunmasının alınmasına yönelik duruşma gün ve saatini bildirir Gebze 1. İcra Ceza Mahkemesince çıkartılan meşruhatlı tebligatın, sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince "adresin kapalı olması sebebiyle komşu soruldu. Muhatabın geçici olarak dışarı gittiğini ....beyan etmiş olup imza atmaktan kaçınmıştır...." şeklindeki kayıt ile evrakın bir nüshası kapıya yapıştırılıp diğerinin de ilgili muhtara bırakılmak ve isim ve imzadan imtina eden komşuya haber verilmek suretiyle 10/11/2017 günü tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24/12/2015 tarihli ve 2013/30256 esas, 2015/40800 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, tebligat sırasında kendisinin evde olmaması nedeniyle muhtarlığa teslim edilen tebliğ evrakının bir suretinin kapısına yapıştırıldığı, ancak komşusuna haber verilmemesi nedeniyle tebligatın anılan Kanunun 21. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinde belirtilen esaslara uygun yapılmadığı, özellikle tebligatta komşu/yönetici ismi ve imzası bulunmaması karşısında, yapılan bu tebligatın geçerli sayılamayacağı, kaldı ki söz konusu komşunun hane numarası dahi yazılmadığı ve tebligatın denetime elverişli olmadığı, dolayısıyla anılan tebligatın usulüne uygun olduğu kabul edilemeyeceği ve sanığın usulüne uygun olarak duruşma günü ve saatinden haberdar edilmemekle savunma hakkının kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- Gaziantep 3. İcra Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/105 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen Gaziantep 2. İcra Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli kararının bozulmasına dair istinaf talepli dilekçesi üzerine, mahkemesince söz konusu talebin reddine dair 08/05/2018 tarihli ve 2017/1197 esas, 2018/179 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Gaziantep 3. İcra Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/105 değişik iş sayılı kararının verildiği anlaşılmış ise de;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın bilinen adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi üzerine, mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince, 12/03/2018 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, anılan Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne nazaran, söz konusu kararın sanığın bilinen adresi "Zincirlikuyu Mah. Asmalı S. N.4/1 Darıca/Kocaeli" adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi üzerine, adres kayıt sistemindeki "Sümbül Efendi M. Teğmen Mecit Şengün S. N. 13 İç Kapı No:1 Fatih/..." adresinin bilinen adres kabul edilerek öncelikle anılan Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi hâlinde, anılan Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki belirtilen adrese, merci tarafından çıkartılacak tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, mahkemesince belirtilen usule aykırı olarak yapılan tebligatın ise geçerli olmadığı ve anılan kararın usulüne uygun kesinleşmediğinin anlaşılmakla birlikte, her ne kadar itiraza tabi olarak verilmişse de, istinaf isteminin reddine dair Gaziantep 2. İcra Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli kararın istinafa tabi olduğu da gözetilerek, sanık tarafından verilen 28/05/2019 tarihli hakkındaki kararın bozulmasına ilişkin dilekçesinin öğrenme üzerine verilmiş istinaf dilekçesi olarak kabul edilmesi ve merciince değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek, karar verilmesine yer olmadığına ve söz konusu dilekçenin merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,
İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa duruşma gününü bildirir davetiyenin ve gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmeksizin mahkumiyet hükmünün kesinleştirildiği, sanığın suç tarihinden önce, 19.07.2017 günü ... ili Aksaray ilçesinde bir polis karakolunda verdiği ifadede; sahibi olduğu şirkete ait suça konu çekin, keşide ve bankaya ibraz tarihlerinden önce çantasının kaybolduğu sırada içinde olmakla çalındığı yönünde beyanı olduğu, ayrıca çekin üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını iddia ettiği, savunması alınamayan sanığın bu yöndeki savunmalarının, mahkemece usulsüz yapıldığı anlaşılan tebligatlar nedeniyle araştırılamadığı ve dolayısıyla hükmün istinaf incelemesine de tabi tutulamadığı görülmüştür.
Sanığın savunmalarının dosyanın esasına dair bilgi ve belgelere dayandığı, öte yandan bulunduğu cezaevinden 28.05.2018 tarihinde mahkemeye hitaben sunmuş olduğu dilekçenin istinaf başvurusu olarak kabul edilmesi gerekirken "istinaf isteminin reddine" karar verilmesi, yapılan itiraz üzerine merci tarafından dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesine gönderilmesi gerekirken "itirazın reddine" karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, öte yandan sanığın esasa dair savunmalarının istinaf aşamasında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gaziantep 3. İcra Ceza Mahkemesinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/105 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi gereği BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)