MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Nakil Aracının İadesi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasında ''etkin pişmanlık'' hükümlerinin uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, yerel mahkemece ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
2) Her ne kadar suçta kullanılan malen sorumlu ...'e ait 27 F 0090 plakalı aracın kanunda öngörülen müsadere şartları oluşmadığı ve ayrıca ele geçirilen sigara miktarı ile aracın değeri arasındaki orantısızlık göz önünde bulundurularak iadesine karar verilmiş ise de; sanığın, malen sorumlunun maaş karşılığında çalışan şöförü olduğu, aynı aracın bu olaydan yaklaşık 2 ay önce yine aynı sanık ... kullanımında aynı suçla ilgili Bitlis ilinde yakalandığı dikkate alındığında malen sorumlu ...'in iyi niyetli 3. kişi konumunda olmadığı, suça konu sigaraların miktar ve değeri ile aracın değeri gözetildiğinde de aracın müsaderesinin hakkaniyete aykırı olmayacağı anlaşılmakla, nakil aracının müsaderesi gerektiği halde yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,
Kabule göre de;
1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5607 sayılı Yasanın 3/18 maddesi gereğince teşdiden belirlenen 4 yıl hapis cezasından, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "3 yıl 4 ay" hapis cezası yerine "3 yıl 6 ay" hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,
2) Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 10 eşit taksitle tahsiline karar verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
3) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
4)TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun“ sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
5) Suça konu sigaraların numune alınmak suretiyle imha edildiğinin anlaşılması karşısında sadece numune alınan sigaraların müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
6) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 22/11/2013 şeklinde gösterilmesi yerine 14/11/2013 şeklinde gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. Maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy