(5607 S. K. m. 3, 5, 13, Geç. m. 12) (5237 S. K. m. 7, 43, 52, 54) (5271 S. K. m. 324) (5275 S. K. m. 106)
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
2-Sanıkta marker seviyesi geçersiz 658 litre akaryakıt ele geçirilen uyuşmazlıkta suça konu eşyanın miktarı ve suçun işleniş şekli bakımından teşdit gerektirecek bir husus bulunmadığı gözetilmeksizin teşdiden hüküm kurulması,
3- UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında temyiz davasına konu olan (aynı) suçtan açılan başka bir kamu davasında Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/398 (E) VE 2014/38 (K) sayılı “mahkumiyet” hükmü verildiğinin tespit edilmesi karşısında;
Yerel mahkemece; UYAP kayıtları taranarak, sanık hakkında aynı suçtan açılmış başkaca ceza davası dosyalarının bulunup bulunmadığı da tespit edilip hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle bu dosyalar arasında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması ve ulaşılacak sonuca göre yargılama süreçlerinin akıbeti ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi zorunluluğu,
3-Ele geçen kaçak eşyanın tür ve miktarı ile dava konusu eşyanın taşınması için araç kullanılmasının zorunlu olup olmadığı ayrıca dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değeri ve nakil vasıtasının değerleri karşılaştırılarak nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup doğurmayacağı ve TCK’nin 54/3 maddesi uyarınca hakkaniyet açısından müsadere edilip edilemeyeceği tartışılmadan dava konusu nakil vasıtasının müsaderesi yönünde karar verilmesi,
4-Sanık hakkında hükmolunan yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirlenen sınırın altında kalmasına karşın, CMK'nun 324/4. maddesine aykırı olarak, sanıktan tahsiline karar verilmesi,
5-TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nin 52/4 ve CGTİK 106/3 maddeleri gereğince hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olmakla, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)