(5237 S. K. m. 37, 43, 52, 62) (5271 S. K. m. 231) (556 S. KHK. m. 61/A)
Marka hakkına tecavüz suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37/1. maddesi delaletiyle 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/C maddesi yollamasıyla aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1 ile 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/310 esas, 2015/429 sayılı kararının 20/07/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğine dair yapılan ihbar üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi delaletiyle 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/C maddesi yollamasıyla aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1 ile 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli ve 2018/526 esas, 2019/443 sayılı kararı ile aynı suçtan adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi delaletiyle 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/C maddesi yollamasıyla aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1 ile 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2015 tarihli ve 2015/275 esas, 2015/462 sayılı kararının 30/07/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğine dair yapılan ihbar üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi delaletiyle 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/C maddesi yollamasıyla aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1 ile 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli ve 2018/528 esas, 2019/436 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/10/2020 gün ve 94660652-105-45-4456-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2020 gün ve KYB 2020/93162 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/27611 esas, 2019/11150 karar sayılı ilâmında "...Aynı gün sanığın işyerinde yapılan aramada farklı firmalar adına tescilli markaların taklidi olan ürünlerin ele geçirilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nin 43. maddesinin ikinci fıkrası gereğince bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fille işlenmesi sebebiyle zincirleme suç kapsamında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi..." şeklinde belirtilmesi karşısında; sanığın aynı iş yerinde yapılan arama neticesinde farklı firmalar adına tescilli markaların taklidi olan ürünlerin ele geçirilmesi biçiminde gerçekleşen somut olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin ikinci fıkrası gereğince bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fille işlenmesi sebebiyle zincirleme suç kapsamında kaldığı ve bu itibarla sanık hakkında anılan Kanun’un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle tek suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli ve 2018/526 esas, 2019/443 sayılı ve Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli ve 2018/528 esas, 2019/436 sayılı kararlarının CMK'nin 309/4.maddesi uyarınca BOZULMASINA, yukarıda yazılı bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 25/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)