(818 S. K. m. 105) (6762 S. K. m. 21, 8, 9, 1461)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı tarafından, davalı ile aralarındaki ticari ilişkiden doğan alacağın yabancı para üzerinden ödenmesi gereken miktarın tahsilindeki gecikme ile oluşan kur farkının ödetilmesi için açılan bu dava munzam zarar niteliğinde olup, BK.nun 105. maddesi koşullarına göre kural olarak davacı faizi aşan kur farkı zararını talep edebilir. Mahkemece, yabancı para üzerinden ödenmesi gereken borcun 14.10.1983 tarihli ile tahsilatın yapıldığı 1.8.1989 tarihi arasındaki kur farkının tamamına hükmedilmesine, davalının itiraz ve temyizi bulunmadığından davanın talep edebileceği faizi aşan kur farkının nazara alınmamış olması bozma nedeni sayılmamıştır. Ancak, davacı açtığı bu davada oluşan munzam zararı için faiz talep etmiş olup, davanın açılmasıyle kur farkından doğan tazminat istemi, davalıyı temerrüde düşürmüş olacağından, dava tarihinden itibaren davacının, tarafların sıfatlarını ve işin ticari niteliği gözetilerek reeskont faizi talebinde haklı olduğunun kabulüyle, faiz yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde faiz isteminin reddi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 1.2.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy