(1086 S. K. m. 93)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Cengiz Y. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, Hakim havalesi bulunan 15.6.1992 tarihli dilekçesi ile davalılar Cengiz ve Zehra Y. hakkındaki davasından feragat ettiğini bildirmiş ve davanın ortadan kaldırılmasını talep etmiş, 16.2.1993 tarihli oturumda ise maddi tazminat talebinden vazgeçtiğini açıklamış, ancak manevi tazminat olarak 2.500.000.TL. ya hükmedilmesini istemiş ve mahkemece de bu talep doğrultusunda hüküm kurulmuştur. HUMK. nun 2494 sayılı yasa ile değişik 93.maddesinde feragat beyanının dilekçe ile veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılabileceği öngörülmüş ve aynı yasanın 95.maddesinde feragat ve kabulün kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı belirtilmiştir. Bu yönler ve davacının feragatten dönmeyi haklı gösterecek bir neden ileri sürmemiş bulunduğu hususu da gözetilerek, davadan feragat dilekçesinin mahkemeye ulaştığı tarihi takip eden oturumda mahkemenin vazgeçme nedeniyle işten elini çekmesi ve vazgeçme uyarınca hüküm kurması gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 10.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy