(2918 S. K. m. 90, 109) (818 S. K. m. 60)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Maddi tazminat yönünden, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 109/2. ve manevi tazminat yönünden aynı yasanın 90. maddesinin yollamasıyla B.K.nun 60/2. maddeleri hükümleri, davanın cezayı gerektiren bir eylemden doğması halinde zamanaşımını, uzamış ceza zamanaşımına tabi tutmuştur. Yasa, müteselsil sorumlu durumunda bulunan işletenler ile sürücü arasında bir ayırım yapmamıştır. Olayda davalı sürücünün eylemi suç oluşturmakla, uygulanacak zamanaşımı süresi ceza zamanaşımı süresi olup, davada beş yıllık zamanaşımı süresi dolmuş olmadığı halde, manevi tazminata yönelik istemin reddi isabetli olmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenle mahkeme kararının davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 14.11.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy