(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davacı hakkında yapılan icra takibi üzerine borçlu tarafından bankaya borca karşılık yapılan ödemelerde borçtan fazlaya ilişkin ödeme bulunduğundan bahisle İ.İ.K.nun 72/7. maddesi hükmü uyarınca açılan istirdat davasına karşı davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen 27.11.1990 tarihli cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunulmuştur. Mahkemece bu konuda bir inceleme ve karar oluşturulmamıştır. Daha sonra davanın açıldığı İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş ve dosya İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Bu mahkeme tarafından da davanın esasına karşı verilen cevap dilekçesindeki zamanaşımı def'i yönünden bir karar verilmemiştir. Oysa davacının bankaya yaptığı son ödeme 2.6.1989 tarihli olup, dava 1.11.1990 tarihinde açılmıştır. İ.İ.K.nun 72/7. maddesine göre istirdat davaları 1 yıllık zamanaşımı süresi içinde açılması gerekir. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek davanın esası hakkında hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.10.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy