(818 S. K. m. 47) (1136 S. K. m. 164)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Manevi tazminat bir zenginleşme aracı olmamakla birlikte olay nedeni ile duyulan elem ve ızdırabı kısmen de olsa telafi edecek miktarda ve hakkaniyete uygun olması gerekmektedir. Olayda çocuklarını ve kardeşini kaybeden davacılar için takdir edilen manevi tazminat miktarları BK.nun 47.maddesindeki özel haller de dikkate alındığında çok düşük bulunmaktadır. Mahkemece davacılar yararına makul miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yukarda açıklandığı şekilde düşük miktarda hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
2- Davalının temyizine gelince; mahkemece talep edilen manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verildiğine göre reddedilen kısım üzerinden ve vekille temsil edilen davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 11.maddesi hükmü gözetilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmek gerekirken, bu hususta bir karar verilmemiş olması da davanın kabul tarzı itibariyle doğru bulunmamıştır.
Yukarıda bir notu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar, iki Nolu bentte de açıklanan nedenle de davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 13.05.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy