(818 S. K. m. 47) (2709 S. K. m. 129)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:
KARAR
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K. nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalı hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalı sürücü Cafer K. diğer davalı idare emrinde polis memuru olup, görevini ifa sırasında ve görevine ilişkin olarak haksız eylemde bulunmuştur. Anayasa'nın 129. maddesinin 5. fıkrası " Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak ancak idare aleyhine açılabilir" hükmünü içermektedir. Bu durumda mahkemece, davalılardan Cafer K. aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmek gerekirken, davalı idare sürücüsü olan bu davalıya da husumet yöneltilerek belirlenen tazminatın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalı hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün davalı Cafer Kırımlı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.5.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy