(1086 S. K. m. 95) (2004 S. K. m. 301)
Dava: Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirketle ilgili konkordatonun mahkemece tasdik olunmadığını (reddolunduğunu) bildirerek İİK.nun 301/1. maddesi uyarınca davalının iflasına karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili konkordato isteğinin feragat sebebiyle reddine karar verilmiş olduğundan bahisle İİK.nun 301/1. maddesine dayanılarak iflas istenemeyeceğini savunmuştur.
Mahkemece, İİK.nun 301. maddesi anlamında bir ret kararı mevcut olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HUMK.nun 95/1. maddesinde davadan feragatın, kesin hükmün sonuçlarını hasıl edeceği öngörülmek suretiyle, davanın yargılama sonucu reddedilmesi ile feragata dayalı olarak reddedilmesinde doğacak hukuki sonuçlar yönünden fark görülmemiştir.
Somut olayda davalı, uzun safahat geçiren konkordato ile ilgili davasından 10.4.1992 tarihli celsede feragat etmiş ve mahkemece feragat sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İİK.nun 301/1. maddesinde, konkordatonun tasdik olunmaması yahut mühletin kaldırılması halinde, maddede öngörülen koşullarla borçlunun derhal iflasına karar verileceği, ikinci fıkrada da borçlunun haczi kabil tüm mallarının ihtiyaten haczolunacağı öngörülmüştür.
Yukarıda açıklanan husus ve özellikle konkordatonun hukuki niteliği dikkate alındığında, iyiniyetli borçlular için tanınan bu müessesenin amaç dışı alacaklılar aleyhine kullanımına imkan tanımamak ve feragat sebebiyle de olsa konkordatonun tasdiki isteminin reddedilmesi halinde, 301/1. maddenin uygulanma olanağı bulunduğunu kabul etmek gerekir. Konkordato isteminin reddine karar vermiş olan mahkemenin kararında, İİK.nun 301/2. maddenin uygulanma olanağı bulunduğunu kabul etmek gerekir. Konkordato isteminin reddine karar vermiş olan mahkemenin kararında, İİK.nun 301/2. maddesinin uygulanmasını öngörmemiş olması bu sonucu değiştirmez. O halde, koşulların mevcut olduğu kabul edilerek davanın esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde reddinde isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine, 7.10.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy