(6762 S. K. m. 24) (818 S. K. m. 104/2, 161/3, 409)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:
KARAR
1-Davalının davacıyla yapmış olduğu Bayilik Sözleşmesini ihlal etmiş olması nedeniyle davacının sözleşmeyi fesihte haklı olduğunun anlaşılmasına ve davalının taahhütname ile ödemeyi tekeffül ettiği cezai şartı talep etmekte haklı bulunmasına, tarafların tacir olması nedeniyle T.T.K.nun 24. maddesi hükmü gereğince kararlaştırılan cezai şartın fahiş olduğu iddiasıyla tenkisinin istenemeyeceğine göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacının temyizine gelince; Davacının talep ettiği cezai şartın ticari işten ve davalının tacir olarak faaliyette bulunduğu sırada doğmuş bulunmasına göre hükmedilen cezai şarta reeskont faizi uygulanmasına karar verilmek gerekirken, yazılı olduğu şekilde % 30 yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, davacının peşin harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı harcın davalıdan alınmasına, 22.6.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy