(2918 S. K. m. 109/2) (818 S. K. m. 47)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalılardan M. Kaya vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar:
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.
2- Davacıların temyizine gelince; trafik kazası sonucu meydana gelen olay, cezayı gerektiren bir haksız eylem olup, 2918 Sayılı Yasanın 109/2.maddesi hükmünce ceza zamanaşımına tabidir. Diğer bir anlatımla, suç oluşturan bir kazaya dayanılarak açılacak maddi ve manevi tazminat davaları olay tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden, bu dava ile birleştirilen 1991/100 esas sayılı davanın zamanaşımı yönünden reddi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazların reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın davalılardan alınmasına, davacıların peşin harcının istek halinde iadesine 23.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy