(818 S. K. m. 47)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılardan E. Turizm A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve özellikle işletenin zarardan sorumlu bulunmasına, davalılar arasında yapılmış olan kira sözleşmesinin kısa süreli olması ile bu sözleşmenin davalı Esin Turizm A.Ş.ni işleten niteliğiyle sorumluluktan kurtarmayacağına ve haksız eylemde zarara, olay gününden başlamak üzere faiz yürütülmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı E.Turizm A.Ş.nin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Manevi tazminatın takdirinde olayın meydana gelişindeki özellikler, müteveffaya olan yakınlıkları sebebiyle davacıların elem ve teessürlerinin derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü gibi BK. nun 47.maddesindeki özel hallerin gözetilmesi gerekip, bu açıdan değerlendirildiğinde davacıların talep ettikleri manevi tazminat miktarları makul bir seviyede bulunmakla taleplerin aynen kabulü gerekirken takdirde fahiş hata yapılarak çok düşük miktara hükmolunması isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenle davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile 2 nolu bente yazılı nedenle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıdan alınmasına, davacıların peşin harcının istek halinde iadesine 20.06.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy