(6762 S. K. m. 690, 593) (818 S. K. m. 163)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Dava konusu iki adet bononun lehdarı Ahmet olup, davalıya ciro edildiğine dair ciro şerhini veya temlik edilmiş olduğuna ilişkin bir temlik beyanını taşımamaktadır.
Oysa, TTK.nun 690. maddesi yollaması ile bonolarda da uygulanan aynı Yasanın 593. maddesi hükmü gereğince bonodaki hakkın devri ciro ve teslim yolu ile mümkün olup, anılan bonolarda böyle bir ciro bulunmadığından davalı bonolara dayanarak bir hak dermeyan edemez. Öte yandan, BK.nun 163. maddesine göre yazılı bir temlik beyanını da taşımadıklarından, davalının bu yolla dahi bonolardaki alacağı iktisap ettiği düşünülemez.
Mahkemece yukarda açıklanan nedenlerle davalının meşru hamil olmadığı gözetilerek davacının anılan bonolarla davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmek gerekirken, salt davalının bonolara zilyet olmasına, alacağı temellük ettiği sonucu atfedilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacılar yararına (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine 29.3.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy