(743 S. K. m. 570, 539/1)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av.S. Tanrıkulu gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanılarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılardan Antalya Yağ San. A.Ş. ile müvekkili Banka arasında akdedilen 8.1.1985 tarihli 150.000.000-TL'lık ve 1.8.1988 tarihli 700.000.000-TL'lık kredi sözleşmeleri uyarınca bu davalıya kredi kullandırıldığını, kredi borcunun zamanında ödenmediğini, keşide edilen ihtarnameden olumlu sonuç alınmaması üzerine yapılan takibe davalıların itiraz ettiklerini, itiraz sebeplerinin yerinde olmadığını, kefaletin mahtut zaman için alınmadığını, cari hesap şeklinde kullanılan kredilerin bakiyesi sıfır'a düşse dahi sözleşme, borçlu ve kefiller yönünden feshedilmediğinden, sorumluluğun devam ettiğini, 3182 Sayılı Yasa ile ilgili 4 nolu tebliğin taahhütnamenin geçerliliğini ortadan kaldırmadığını, kefilin ölümünün kefaleti sona erdirmediğini, miras reddedilmediğinden sorumluluğun devam ettiğini ileri sürerek, davalıların itirazının iptalini, takibin devamına, % 40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar cevap vermemiş, vekili yargılama aşamasında davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalıların itirazlarının iptaline, takibin devamına, itirazda haksız çıkılan miktarın % 40'ı olan inkar tazminatının davalılardan alınarak, davacıya ödenmesine karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Mustafa E'nin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Bir kısım davalıların murisi Mustafa S. Aydın, 1.8.1988 tarihli kredi sözleşmesinin kefili olup, takibe itirazda bu kefilin 16.1.1988 tarihinde vefat ettiği bildirilmiştir. Miras reddedilmediğine ve mirasçılar tarafından M.K.'nun 570. maddesi uyarınca, mirasın tutulan defter uyarınca kabul edildiği iddianın ispatlanmadığına göre, mirasçılar ölenin kefalet sebebiyle, borcundan mutlak surette sorumludur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasçıların hesabın katedildiği tarih itibarıyla oluşan borçtan mı yoksa kefilin ölüm tarihi itibarıyla mevcut borcundan mı sorumlu olduğu noktasında toplanmaktadır. M.K.'nun 539/1. maddesine göre, miras açılınca, mirasçılar onun tamamına sahip olurlar. Kanunda açıkça yazılı haller müstesna olmak üzere, müteveffanın alacakları ve bilcümle hakları ve zilyed bulunduğu malları, mirasçılarına intikal eder ve bu mirasçılar, müteveffanın borçlarından şahsen mesul olurlar. Madde hükmünce, mirasçılar ölüm anında mirası iktisap etmiş sayılırlar. Diğer bir anlatımla, ölenin bütün hakları, malları ve borçları bazı istisnalar dışında ölüm tarihinde mirasçılara intikal eder. Kefalet borcu da anılan yasa hükmüne göre, kefilin ölüm tarihi itibarıyle, mirasçılara ihtikal edeceğinden, mirasçılar kefilin ölüm tarihindeki borcundan sorumlu olurlar. Aksi durumun kabulü, yani mirasçıların hesabın katedildiği tarihe kadarki borçtan sorumlu tutulması, miras hukukundaki külli halefiyet ve kendiliğinden iktisap prensibi ile kefaletin kişisel teminat olma prensibine de aykırı bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece, kefilin ölüm tarihindeki banka alacağının saptanması yönünden, önceki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.
Sonuç: Yukarıda, birinci bendde açıklanan nedenlerle, davalı Mustafa E'nin temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle, davalılar Tevfik A., Talat A., Ayten A., Veli A. ve Ferhat A. yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasına gelmeyen davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.12.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy