(818 S. K. m. 42, 43, 47, 53)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar
Davacı, trafik olayı nedeniyle 45 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığını bildirerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece davacının maddi kaybının kanıtlanamadığı ve 2/8 oranındaki kusurun takdiri bakımından Hukuk Mahkemesinin Ceza Mahkemesi kararıyla bağlı olmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Oysa davacının doktor raporuna göre 45 gün iş ve gücünden engelleyecek şekilde yaralandığı Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlendiğine göre, dava dilekçesindeki istek göz önünde tutularak çalışamadığı günler için uğradığı kazanç kaybı araştırılarak saptanması, tedavi giderleri yönünden belgelendirememesi halinde uzman bilirkişiden B.K.nun 42 ve 43. maddeleri doğrultusunda değerlendirmeye esas olmak üzere bilirkişi raporu alınması gerekir.
Öte yandan manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller gözetilerek yanların ekonomik ve sosyal durumlarına uygun bir tazminatın takdiri gerekir. Manevi tazminatın belirlenmesinde kusur oranı başlı başına bir öğe değildir. Yine B.K.nun 53. maddesi uyarınca hukuk yargıcı Ceza Mahkemesinin belirlediği kusur oranıyla bağlı değilse de, maddi olguyla bağlıdır. Ceza Mahkemesinde belirlenen kusur oranı mahkemece yeterli görülmediği takdirde kusur yönünden uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak karar verilmesi gerekmektedir. Açıklanan yönler göz önünde tutulmadan yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 16.12.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy