(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı sebeplerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın halli, söz konusu yerde davacının abone olmadan ve ne kadar kaçak su kullandığının saptanmasıyla, ne miktar su kullanılmış olabileceğinin belirlenmesini gerektirir. Davacının önceki iş yerinden icra marifeti ile tahliye edildiği, tahliye edildikten sonra söz konusu yere girdiğinin kabulü icap eder. Dosya kapsamından bu tarihin 12.2.1989 olduğu anlaşıldığı gibi, mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda da, kaçak su kullanımına başlama tarihi olarak belirtilen bu tarihe karşı davacı bir itirazda bulunmamıştır. O halde, kaçak su kullanım süresinin 12.2.1989 ile tutanağın düzenlendiği 24.8.1990 tarihleri arasında gerçekleştiği sonucuna varılmaktadır. Bundan sonra mahkemece, davacının aylık ne miktarda su tüketebileceğinin belirlenmesi gerekir ki, bunda da davacının aynı yer için bilahare abone olduğu dönemdeki aylık tüketimleri ortalaması emsal alınmalıdır. Mahkemece, yukarda açıklanan esaslar dairesinde uzman bilirkişi aracılığıyla yeniden inceleme yaptırılarak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken, yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istem halinde iadesine, 15.02.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy