(818 S. K. m. 47) (1086 S. K. m. 284)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Mahkemece, olayda hayatını kaybeden A. Ç.'nin bilirkişi tarafından asgari ücret üzerinden yapılan gelir hesabı dikkate alınarak, davacıların destekten yoksun kaldıkları zarara hükmedildiği anlaşılmaktadır. Oysa dinlenen tanıklar, müteveffanın sağlığında seyyar satıcılık yaptığını belirterek gerçeğe yakın geliri hususunda beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece bu yönler dikkate alınarak olayda hayatını kaybeden A. Ç.'nin kaybından dolayı davacıların destek zararları konusunda bilirkişiden ek rapor alınması gerekirken bu yönün düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.
2- Manevi tazminat, zenginleşme aracı olmamakla birlikte olay sebebiyle duyulan acı ve elemi kısmen de olsa giderecek boyutta takdir olunması gerekir. Bu husus ve BK.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alındığında hükmolunan manevi tazminat miktarlarının çok düşük olduğu görülmekte olup, talep edilen manevi tazminatın makul ölçüler içerisinde olduğu düşünülmeden, bu miktarlardan indirim yapılmış olması da isabetli görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda birinci ve ikinci bentte belirtilen nedenlerle hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 09.03.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy