(2985 S. K. m. 2/k)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı TEDAŞ vek. Av. İ. Gürel gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı kurum abonesi olan müvekkilinin %10 tutarındaki Toplu Konut Fonunu da içeren faturaları ödediğini, Bakanlar Kurulunun 10.5.1992 tarih ve 1992/3019 Sayılı kararla %10'luk fonu 1.1.1991 tarihinden geçerli olmak üzere kaldırdığını, 1.1.1991 tarihinden itibaren kesilen fonun iadesi gerektiğini ileri sürerek 5.564.406.000.- TL.'nın davalıdan reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, TEK.'nun müvekkili müesseseye sattığı enerjiye ait faturalarda Toplu Konut kesintisi yapılmadığını, müvekkilinin de davalıya sattığı enerjiyle ilgili faturalarda Toplu Konut Fonu'na ait tahakkuk ve tahsilat yapmadığını, 10.5.1992 tarihli Bakanlar Kurulu Kararının amacının abonelerden değil, Sanığın işlerin yoğun, personelin yetersiz bulunduğu, zaman zaman başka kurumlardan yardımcı eleman alarak işleri yürüttükleri ve Nüfus Yasası ve Nüfus Hizmetlerine Ait Kuruluş ve Çalışma Yönetmeliğinin 23/5. maddesine göre düzenlenen işbölümü gereğince suça konu işlemlerin hepsinden sorumluğu olamayacağı konusundaki savunması araştırılıp, gerekirse bu konuda bilirkişi görüşü alındıktan sonra yöntemince savunma reddolunmadan, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde hükümlülük kararları verilmesi, ile sermaye ve ek finansman temin etmek olduğunu, elektrik tarifesinin tespitinde dikkate alınmayan ve aboneye yansıtılmayan fon kesintisinin iadesinin istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalı kurumun elektrik faturalarında enerji bedeli, belediye tüketim vergisi ve KDV gibi kalemlerin yer aldığı, Toplu Konut Fonu adı altında tahsilat yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
2985 Sayılı Toplu Konut Kanunu'nun 2/k maddesi ile 3.11.1988 tarih, 88/13341 Karar sayılı Toplu Konut Fonu, Savunma Sanayi Destekleme Fonu ile ilgili kararda değişiklik yapılmasına dair Bakanlar Kurulu Kararı'nın 2. maddesi uyarınca tüketilen elektrik enerjisinin satış kilovatı üzerinden %10 nispetinde hesaplanacak miktarın TEK Genel Müdürlüğü tarafından Toplu Konut Fonu hesaplarına aktarılması öngörülmüş, Bakanlar Kurulu 10.5.1992 tarih ve 1992/3019 sayılı kararıyla, anılan %10'luk fonu 1.1.1991 tarihinden geçerli olmak üzere kaldırmıştır. Davacı %10'luk fon kesintisinin kaldırıldığı tarihten sonra tahsil edilen paranın hukuki dayanağı bulunmadığını ileri sürerek %10'luk fon tutarı bedelin tahsilini talep etmektedir. 5.11.1988 tarihli, 19880 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Toplu Konut Fonu kaynaklarının tespit edilmesi hakkındaki kararda değişiklik yapılmasına dair 88/13341 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 2. maddesi, Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği birlikte dikkate alındığında %10'luk kesintinin abonelere yansıtılmasının amaçlanmadığı ve yansıtılmadığı anlaşıldığından, abonelerden tahsil edilmeyen bu bedelin abonelere iadesi mümkün değildir. Mahkemece bu yönler gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasına gelen davalı yararına takdir edilen 750.000.- TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.09.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy