(2004 S. K. m. 158, 179) (6183 S. K. m. 100) (7201 S. K. m. 35)
Dava: Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmişse de, konu yönünden duruşma isteği reddedilerek, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, kurumlar vergisi mükellefi olan davalının gecikme zammı hariç 1.556.042.000.-TL. vergi borcu bulunduğunu, yeterli malvarlığı bulunmayan davalıdan alacağın tahsilinin mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı Şirketin İ.İ.K.'nun 179. maddesi uyarınca iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalıya dava dilekçesi Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş, davalı cevap vermemiş ve duruşmalara da gelmemiştir.
Mahkemece, davanın İ.İ.K.'nun 179. maddesine dayalı doğrudan iflas davası olduğu, bu nedenle önceden borçlunun takibinin gerekmediği, davalı Şirketin 1989 yılından sonraki vergi borçlarını ödemediği, gönderilen ödeme emirleri ve ihtiyati hacizlerin semeresiz kaldığı, davalının haczi kabil malı bulunmadığı, taşınmazları üzerinde bankaların ipotekli alacaklarının toplamına göre İ.İ.K.'nun 179. maddesinde yazılı şartların oluştuğu gerekçesiyle davalı Şirketin iflasına karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 100. maddesinde, kamu alacaklarının tahsili için Kamu İdarelerine İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre kamu borçlusunun iflasını isteme hak ve yetkisi tanınmıştır. Davacı Vergi İdaresi de, anılan bu hüküm uyarınca davalı borçlu A.Ş.'nin İ.İ.K.'nun 179. maddesi uyarınca iflasını istemiştir. Anonim Şirketin borçlarının, mevcut ve alacaklarından fazla olması (borca batıklık) halinde alacaklılar doğrudan doğru A.Ş.'nin iflasını isteyebilirler. Alacaklı bu sebebe dayanarak açtığı doğrudan doğruya iflas davasında, alacaklı sıfatını ve A.Ş.'nin aktifinin şirket borçlarını karşılamaya yetmediğini ispat etmesi gerekir. Şirket aktifinin borçlarını karşılayıp karşılamadığını tespit, özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılarak şirket aktif ve pasifi değerlendirilmelidir.
Yapılan inceleme sonucunda, İ.İ.K.'nun 179. maddesindeki koşulların gerçekleştiğinin saptanması halinde davalı Şirketin iflasına karar verilmeli, aksi halde iflas talebi reddedilmelidir. Mahkemece bu yönlerin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, kabul şekli yönünden doğrudan doğruya iflas davalarında İ.İ.K.'nun 158. maddesi uyarınca borçluya depo emri tebliği de isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.02.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy