(2918 S. K. m. 85, 106, 109) (2330 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı hazine vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Ülkü Ekinci ile davalılardan hazine vek. Av. Salih ... gelmiş, diğer davalı adına kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/445-653 sayılı dosyasına alınan ve kesinleşen kusur raporunun dosya içeriğine uygun bulunması nedeniyle mahkemece benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, Emekli Sandığınca yapılan ödeme ve bağlanan aylığın rücua tabi olmayıp, destek tazminatından mahsup edilemeyeceğine göre, 2918 Sayılı Kanunun 106. maddesinde Devlete ve Kamu Kuruluşlarına ait motorlu araçların sebep oldukları zarardan dolayı bu Kanunun işletenin hukuki sorumluluğuna ilişkin 85. maddesi hükmünün uygulanacağı düzenlenmiş olup, davanın adli yargının görevinde kalmasına ve istemin haksız fiilden kaynaklanıp davanın 2918 Sayılı Kanunun 109/2. maddesine göre uzamış ceza zamanaşımı süresi içersinde açılmış olmasına nazaran davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin kazada ölenin eşi ve çocuğu olan davacılara 2330 Sayılı Kanuna göre ödeme yapıldığını öne sürdüğü dikkate alınıp, böyle bir ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak, şayet yapılmış ise bu miktarın yukarıda belirtilen yasanın 6. maddesi hükmü gereğince davacıların hak kazanacakları destek tazminatından indirilmesi gerektiği düşünülmeden hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
3- Davacılar vekilinin temyizine gelince, davacıların destek tazminatının hesabında bilinen ve müteakip devreler için hesaplama yapılırken tazminat hesabına esas alınan asgari ücretteki son artışın dikkate alınması gerekir. Nitekim mahkemece bu yön gözetilerek 27.12.1994 tarihli ek bilirkişi raporu alınmıştır. Hal Böyle iken mahkemece ek bilirkişi raporu dikkate alınmadan ve gerekçesi de gösterilmeden ilk bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün davalı, üçüncü bendde açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, vekilleri Yargıtay duruşmasına gelen taraflar yararına takdir edilen 750.000. TL. duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yekdiğerine verilmesine, 13.09.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy