(6762 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün (...) temyiz edilmesi üzerine (...) gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 29.05.1990 tarihli protokol ile davalıdan satın alınan P.D. 88 adlı makina ve aksamının, davalı tarafından eksik teslim edildiğini, bu nedenle makine bedeli olmak üzere davalıya verilen bonolardan 191.805.000,- TL.'lık kısmının bedelsiz kaldığı iddiası ile borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı savunmasında, davacının protokolde adı geçen mallardan 6 adedini almaktan vazgeçtiğini, bu nedenle 4 parça mal için fatura kesilip malların teslim edildiğini, eksik teslimat bulunmadığını beyan ederek davanın reddinin istemiştir.
Mahkemece, 29.05.1990 tarihli protokol uyarınca teslim edilmesi gereken malların teslim edilmediği ve ayrıca değişik mal teslimi bulunduğu gerekçesiyle benimsenenen bilirkişi raporlarına göre, davacının 106.000.000,- TL. borçlu olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı, taraf dava dilekçesinde satın alınan makine ve parçalarının eksik teslim edildiğini iddia etmiştir.
Davacı tarafın, satım konusu NTV 250 kodlu parçanın teslimine ilişkin anlaşma varken NTV 160 kodlu parçanın teslim edildiği ve bu itibarla parçaların değeri arasındaki fark kadar borçlu olmadığının tespitini talep etmediği gözetilmeden, davalı aleyhine oluşan miktar yönünden davacının borçlu olmadığının tespiti yönünde hüküm kurulması H.U.M.K.'nun 74. maddesine aykırıdır.
Öte yandan 29.05.1990 tarihli protokol ile makina ve 9 adet parçanın değeri 400.000.000,- TL. olarak belirlenmiş ve davalı makina ve 3 adet parçasına ilişkin 25.12.1990 tarihli faturasında 386.400.000,- TL. değer bildirmiştir. Bu faturaya davacı tarafından süresinde itirazda bulunulmamış olmasına göre, fatura T.T.K.'nun 23. maddesi hükmüne göre davacıya bağlar. Protokolde bahsi geçen 50.000.000,- TL'nın davalıya peşinen ödenmiş olduğunun kabulü ile davacının davalıya 13.600.000,- TL. borçlu olmadığına karar verilmek gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, (...) (03.04.1996).
Full & Egal Universal Law Academy